Gebonden maar toe aan wat anders

Hoe erg is het eigenlijk? Ik lig naast hem en denk aan een ander. Niet aan zijn gezicht, niet aan zijn stem — gewoon aan het gevoel van een andere man. Een die me anders aanraakt. Harder. Zoals hij het al lang niet meer doet.

Ik weet dat het niet mag. Dat maakt het ook zo verdomd geil. Het idee alleen al dat ik ergens ben waar niemand me kent, met een man die me gewoon neemt zonder vragen te stellen. Die niet weet wie ik ben maar wel precies weet wat mijn lichaam nodig heeft.

Geen gesprekken over goed of fout. Geen schuldgevoelens achteraf. Gewoon twee mensen die een geheim delen — en er allebei keihard van genieten. Jij begrijpt dat toch? Dan weet je ook wat ik van je wil. Stuur me een berichtje. Wat er daarna gebeurt blijft tussen ons.